21 aug. 2016

Verslag: Vegan Summerfest 2016


Vorig jaar organiseerde BE Vegan voor het eerst Vegan Summerfest. En niet zonder succes! Het verslag van vorig jaar kan je hier lezen. Met plezier was ik er dit jaar weer bij. Deze keer was het een andere locatie: De Artcube te Gent.

Persoonlijk vind ik deze locatie veel beter. Makkelijk bereikbaar met de auto (met het openbaar vervoer iets minder) én goedkope parking. Wij waren redelijk vroeg aanwezig en konden nog een plaatsje bemachtigen op de parking. Na enkele uren was de parking vol en gingen mensen overal parkeren waar ze maar konden. Ook op plaatsen waar het niet toegestaan is, zoals op de Buitensingel. Een groot risico want als de politie het ziet, riskeer je een fikse boete. Vegan people, they got balls man.

Ik zag veel bekende gezichten. En daarmee bedoel ik dus veel bekende bedrijven/foodtrucks/kraampjes die net als vorig jaar aanwezig waren. Mooi, dan kan ik gelijk mijn voorraad weer inslaan. Wie ik allemaal bezocht, kan je in mijn vorig verslag lezen. Op uitzondering van Mom en Flock (snif), was ieder kraampje weer van de partij.

Maar wie waren de nieuwe gezichten?


Hoera! Ik kan EINDELIJK mijn eerste Dutch Weedburger consumeren. Deze burger is er zo eentje waar geen kat kan over zwijgen, dus ik moest hem gewoon eens proberen. Voor een kleine burger vind ik die redelijk prijzig (7€) maar oh wat lekker! Het is toch wel 1 van de betere burgers die ik tot nu toe gegeten heb.



En dan gingen we proeven bij Clif. Nou kijk. Vriend en ik zijn stiekem Nakd verslaafden maar toen zij ons lieten proeven van de Clif bars, waren we gelijk ook verkocht. Wat zo goed is aan deze bars is dat ze niet vooral uit noten bestaan (vet, eiwit) maar ook uit granen (havermout, rijst)... wat wil zeggen: high carb. We gingen naar huis met een volledige doos. Leuk om te weten: Clif is blijkbaar bij elke AH supermarkt te verkrijgen. Ik had echt geen idee.

Wat voor ons ook een eerste keer was: een shotje tarwegras van de tarwegras boer. Eigenlijk was ik er eerst niet zo voor te vinden. Ik bedoel, wie drinkt er nu vloeibaar gras? Ik had er al veel over gehoord. Sommige vrienden drinken dagelijks een shotje voor hun gezondheid. Al heb ik een slowjuicer, ik durfde het niet aan. Tot vandaag! En eigenlijk, viel dat erg goed mee. Het smaakt wel een beetje...nouja, grassig, maar minder erg dan ik me had voorgesteld. Mijn lichaam moet er wel aan wennen. Ik kreeg nadien wel 5 keer oprispingen met een vleugje gras (ielh) maar ging wel naar huis met een kilo zaad om thuis aan de slag te gaan. Ik ben nu al aan het nadenken over combinaties om het lekkerder te maken want het is zo gezond, waarom zou je het niet doen?



Toen was ik opeens in de kaasjeshemel bij Charly's all is fair. Oke, eerlijk... kaas is zo dat ene ding wat ik zo hard mis en niet meer mag eten (vegan) of kan eten (allergie) dus toen ik deze kaasjes zag moest ik me inhouden niet gelijk de hele kaasplank naar binnen te spelen. Ik proefde onder andere de brie, boursin en camembert. Eh, ze hebben eigenlijk andere namen maar goed, als je het leest snap je dus dat het om een alternatief van deze kaasjes gaat. Wat kan ik zeggen... de smaak komt zo dicht in de buurt van de echte kaas, dat het bijna eng is. Bijna. Vanavond kan ik lekker kaas eten zonder gezondheidsgevolgen, yes.

Waar mijn persoonlijke zoektocht naar ging waren de gamba's van Vantastic foods. Nergens te vinden, behalve bij Veganistisch koken. Als je ooit een visvervanger zoekt, dan beveel ik je deze erg aan. Scampi diabolique, yum!

We gingen ook een hoop lekkers proeven bij Confiserie Jonas (review), Powerpeul (voorraad, check!), scoorden een goddelijk ijsje bij Icy V en gingen naar huis met (alweer) een voorraadje van Happy Herbi.


En toen zat het er voor ons er alweer op. Alweer een geslaagde editie. Het zag er naar uit dat ze de verbeterpuntjes van vorig jaar goed hebben aangepakt. Het gevolg was niet alleen een groter evenement maar ook véél meer mensen. Wachttijden aan de trucks waren korter. Er was parking beschikbaar (als je er vroeg bij was), naar mijn weten was er ook geen drama (weet je nog, de wafelman?) en er was zo'n groot aanbod in eten dat je niet wist wat te kiezen.

Op naar de volgende!

This entry was posted in

19 aug. 2016

[Food Review] Chocolade van Confiserie Jonas


Een tijdje geleden mochten mijn vriend en ik lekkere chocolade proeven van Confiserie Jonas. Tijd voor de smaaktest! Als eerste wil ik beginnen met de 4 tabletten die we kregen opgestuurd:

Rijstmelk: Deze chocolade is echt voor de 'melkchocolade' fans! Maar dan vegan, natuurlijk. ;) Van alle tabletten is deze de favoriet van mijn vriend. Ik eet ze ook wel graag maar hoef er niet teveel van. Simpelweg omdat ik sinds mijn vegan avontuur de échte bittere smaak van chocolade heb leren appreciëren. 

Single Origin Congo 56%: Deze chocolade is een zwarte variant. Daarmee bedoel ik dus voor de mensen die gek zijn op donkere bittere chocolade. Leuk om te weten: deze chocolade is gemaakt met kokosbloesemsuiker. Goed voor de foodies die geraffineerde suiker willen ontwijken. En we weten allemaal dat kokosbloesemsuiker gewoon zoveel gezonder is. Dit is een bittere chocolade maar niet té. Voor mensen die hun eerste stapjes in de donkere chocolade wereld zetten, is dit een aangename kennismaking. Van alle tabletten is dit mijn persoonlijke favoriet.

Single Origin Equador 70% en Fondant 72%: Deze 2 lopen hand in hand qua smaak. De 70% lijkt me nét iets bitterder dan de 72%... wat op zich wel vreemd lijkt maar ik gok dat het aan de locatie komt waar de cacao vandaan komt. Maar OEF wat zijn ze bitter. Dit is een chocolade dat de échte zwarte chocolade liefhebber zeker zal bekoren. Voor mij persoonlijk fijn als klein stukje bij de thee. Maar als ik een hele tablet naar binnen zou spelen, verkies ik toch liever de chocolade uit Congo. Op het moment ik dit artikel schreef zijn deze chocolade tabletten (tijdelijk) niet op voorraad, vandaar dus geen linkje. 


Fruitsticks: Als ik 1 product een award mag geven, dan is het deze wel. Goddelijk lekker! De combinatie van chewy fruit en chocolade. Do I need to tell more? Opletten dat je niet het hele doosje in 1 keer naar binnen speelt! Als je van het hele aanbod 1 product zou uitkiezen, laat het dan deze zijn. 


Fruitblokjes: Ik weet niet zo goed met welk bestaand product ik dit kan vergelijken. Misschien een beetje zoals turks fruit maar met véél meer smaak? Onder het motto "Eentje is geentje", is het als een gezond snoepje. Zoet fruitsap in een blokje. En voor je het weet zijn ze allemaal op. 


En ten slotte de pralines. Bijna ieder vormpje heeft een andere smaak/vulling. Teveel pralines om hier neer te zetten, dus ik zou zeggen, neem een kijkje in de webwinkel voor het volledige aanbod. Deze pralines vullen enorm goed! Je zou er zo geen 5 kunnen opeten vrees ik. Al mag je het van mij wel proberen. Tip: Probeer zeker eens de praline met cuberdonstroop.

Confiserie Jonas heeft een eigen website en is ook te vinden op Facebook.


Deze blogpost bevat een product dat werd opgestuurd. Lees de disclaimer voor meer info.
This entry was posted in

3 aug. 2016

[Review & Giveaway!] Testa Omega 3


Mijn vriend en ik gebruiken dit supplement nu voor een goeie maand, dus tijd voor een review dacht ik zo. Testa is een bedrijf die omega 3 supplementen maakt. Duurzaam, 100% plantaardig en in tegenstelling tot andere merken: énkel plantaardig. Naast deze vegan capsules verkopen ze dus geen andere producten die niet vegan friendly zijn. Sounds good? Ik dacht het ook.

Hun omega 3 is gemaakt van algenolie. Ter vergelijking: een ander merk op basis van visolie heeft tot wel 38 vissen nodig om dezelfde hoeveelheid omega 3 te verkrijgen. De capsules zelf zijn gemaakt van zeewier extract (geen gelatine, was het nodig om te zeggen?) en de verpakking is biologisch afbreekbaar.

Ingrediënten 
Schizochytrium sp. algenolie, glycerol, gemodificeerd maiszetmeel, carrageenan (zeewierextract), hoog oliezuur zonnebloemolie, rozemarijn extract, antioxidant (tocoferolen, ascorbylpalmitaat), zuurteregelaar (sodium carbonaat).

Testa gebruikt absoluut geen genetisch gemodificeerde ingrediënten, geen conserveringsmiddelen en geen synthetische zoet-, smaak- of kleurstoffen.


Onze ervaring
De pillen op zich smaken best goed. Ik bedoel, als ik het vergelijk met andere omega 3 supplementen die eh, stinken naar de zee, vind ik deze op zich redelijk geurloos. Het zijn trouwens geen vaste tabletten maar van die knijpbare gummies (ik kan er geen betere naam voor verzinnen), wat het ook makkelijker maakt om door te slikken.

En qua werking? Ik merk een verschil naar mijn geheugen toe. Waar ik vorige maand nog 5 keer hetzelfde verhaal vertelde aan mijn vriend (en hij zuchtend dacht dat heeft ze al verteld maar gewoon bleef verder luisteren want ja, zo lief is hij wel), blijft het nu maar bij 1 keer.  (of 2 keer met of heb ik dat al verteld) Een subtiel verschil vind ik. Maar nog het meest van alles: mijn humeur. Ik voel me blijer. Enkele maanden geleden was mijn hoofd nog 1 en al chaos. Ik ga niet beweren dat omega 3 dé oplossing is tegen depressies maar het is zeker een goede ondersteuning. Mijn vriend merkt vooral een licht verschil op bij zijn huid en tijdens het dromen (helderder).

Overtuigd? Je kan het supplement aankopen in hun webshop vanaf 22.95€ per doos. Speciaal voor de lezers van Bewust Groener is er een korting van 10% beschikbaar. Gebruik hiervoor de kortingscode "BEWUSTGROENER". (zonder aanhalingstekens)

Giveaway

Testa besloot eveneens 1 doos gratis weg te geven. Wil je kans maken? Dan kan je het volgende doen:

- Neem een kijkje op mijn Facebook pagina en/of mijn Pinterest account.
- Neem een kijkje op de website van Testa
- Laat een comment na met een geldig e-mailadres.

Ik maak de winnaar volgende week woensdag (10/08) bekend op Facebook en in deze post.


Edit: De winnaar is EVA SUPPLY! Ik stuur je nog een e-mail voor je adres. Bedankt aan iedereen die heeft meegedaan!

Deze blogpost bevat een product dat werd opgestuurd. Lees de disclaimer voor meer info.
This entry was posted in

23 jul. 2016

[Review] Cîme Beautifying Dry Oil

Wie mijn blog al een tijdje volgt, weet dat ik een grote fan ben van het Belgische merk Cïme. Ik mocht van hen de Beautifying Dry Oil uitproberen. Ideaal voor dit zomerweertje. (En laten we hopen dat het zo blijft!)


Wat zeggen ze over het product?
Deze 100% natuurlijke droge olie voedt en revitaliseert de huid, nagels en haar. Omwille van haar lichte en vloeibare textuur trekt deze olie snel in. L’Huile by CÎME bevat een unieke mengeling van 6 kostbare biologische oliën, die zorgvuldig werden geselecteerd omwille van hun hoge concentratie aan essentiële vetzuren, natuurlijke vitamines en antioxidanten. Wilde rozenolie – gecombineerd met Duindoornolie en Sesamolie – voedt, hydrateert en herstelt de huid. Abrikozenpitolie, Dhatelo-olie en Wortelextract geven de huid een gezonde gloed en verbeteren de glans en de sterkte van het haar. Biologisch en natuurlijk. Zonder parabenen, zonder (synthetisch) parfum, zonder phenoxyethanol.

Ingredienten
dicaprylyl carbonate - sesamum indicum (sesame) seed oil* - caprylic capric triglyceride - prunus armeniaca (apricot) kernel oil* - aroma** - hippophae rhamnoides (seabuckthorn) seed oil* - prinsepia utilis (dhatelo) seed oil* - rosa rubiginosa (rosehip) seed oil* - daucus carota (carrot) root extract* - tocopherol - helianthus annuus (sunflower) seed oil* - geraniol - linalool - citral - rosmarinus officinalis (rosemary) leaf extract* - limonene



Proefdiervrij: Ja
Vegan: Ja
Natuurlijk: Ja, 100%
Biologisch: Ja, 41,50%
Eco-friendly: De biologische planten worden geoogst en meteen verwerkt tot olie in Nepal (kleinere ecologische voetafdruk tegenover de planten vervoeren), in Frankrijk worden de producten samengesteld en ten slotte wordt in België alles verpakt in een recycleerbaar jasje. Een deel van de opbrengst gaat naar het goede doel. (Nepal Trust)


Wat vind ik ervan?
De olie is dun en heel erg smeerbaar. In geen tijd, neemt de huid de olie volledig op. Dat is voor mij een groot pluspunt, ik wil tenslotte niet blinken als een spiegel als ik net gesmeerd heb! In tegenstelling tot andere basisolieën, ruikt deze niet aards maar eerder bloemig. Een heel lekkere geur. Ik gebruik het vooral graag op mijn haarpuntjes, mijn handen en armen en nog het liefst op mijn gezicht. Mijn vriend met huidklachten gebruikt het bijna dagelijks op zijn gezicht, op zijn droge haar vlak voor het wassen en ja, ook hij is een fan! Onze huidjes zijn er zichtbaar beter mee geworden.

De multifunctionele olie kost 24,50€ voor 100ml. Je kan deze olie vinden in hun eigen webshop en eveneens in andere winkels, dewelke je terug kan vinden bij verkooppunten.

Lees ook mijn andere Cîme reviews:
Handcreme
Daisy Delight dag- en nachtcreme
Belle D'amour & Body and Soul

Deze blogpost bevat een product dat werd opgestuurd. Lees de disclaimer voor meer info.

6 jul. 2016

Eten bij... Rolduc te Kerkrade

Onlangs was ik voor een conferentie in Kerkrade, Nederland. Ik verbleef samen met honderden andere mensen in de Abdij Rolduc. Het ontbijt was inbegrepen met de kamer, voor de lunch en avondmaaltijd moest je op voorhand reserveren bij de organisatie van de conferentie. Dit had ik maanden vooraf gedaan nadat ik te weten kwam dat er een veganistisch aanbod ging zijn. Zowel de organisatie als een verantwoordelijke binnen het hotel, waren op de hoogte. En, hoe beviel het me?


Vrijdagavond

De eerste avond kreeg ik de bovenstaande maaltijd. Een stoofpotje van groenten. Ik heb mezelf die avond ook op de lijst gezet van mensen met een 'speciaal dieet'. Deze lijst werd dezelfde avond nog ingediend, zodat ze er rekening konden mee houden vanaf de zaterdag. Maar zo te zien waren ze wel al voorzien. Geen super gerechtje (niets gekruid) maar oké.

Zaterdag

En dan kom je in de eetzaal s'ochtends vroeg... vraag je naar het veganistische aanbod... en weten ze van niets. "Ik heb maanden op voorhand mijn kamer geboekt, X is toch 1 van jullie verantwoordelijken, ja? Die wist het al maanden op voorhand. De organisatie heeft het eveneens doorgegeven én ik heb voor de zekerheid mezelf op de lijst gezet gisteren avond. Dus hoezo jullie weten van niets?" Of ik nu dit zei of iets anders, ze wisten écht van niets. Het is hun schuld niet als een verantwoordelijke zijn werk niet doet...maar daar stond ik dan. De mevrouw aan het buffet was wel aardig en zocht naar een oplossing. Ze rende naar de keuken, gaf me soja-yoghurt voor bij de muesli en al de dagen nadien zou er soja-melk aanwezig zijn, alsook brood en (om het héél zeker te weten) eveneens glutenvrij brood dat toevallig ook lactose-vrij is. Muesli, brood, plantaardige melk. Mijn ontbijt voor de komende dagen is beschouwd als safe.

Lunch. En deze mensen uit de keuken waren dan weer wél op de hoogte. Hoe kan dit? Anyway, ze maakten voor mij een schotel apart. En het was serieus het lekkerste slaatje die ik ooit gegeten heb:



5 schijfjes aardappel
Avond. Hier keek ik eerlijk gezegd wat raar van op. Er werd een schotel voor mij apart gemaakt maar het was echt ZO weinig. Ik bedoel... 5 schijfjes aardappel en 1 lepel gestoofde groenten? Ik liep met mijn bord terug naar het buffet en zocht naar mogelijke vegan alternatieven. Ik beschouwde ingemaakte kool, rauwe tomaat en olijven als safe en maakte op die manier mijn maaltijd toch iets groter.


Zondag

Het ontbijt is iedere dag hetzelfde dus daar ga ik niet meer op in. Maar die lunch. Jezus. Het is ZO belachelijk dat ik zelfs vergat een foto te nemen. Voor lunch kreeg ik...

Watermeloen

I kid you not. Ik keek al raar op van de kleine portie avondeten van de dag voordien maar dit was voor mij de druppel. 6 schijfjes watermeloen op een bord. En een opkomende migraine... waar komt die vandaan? Waarschijnlijk van de gestoofde groenten de dag voordien, gebakken in boter? Ik ging naar de receptie en legde daar een klacht neer.

Tijd om de situatie uit te leggen. Hoe ik maanden op voorhand gereserveerd heb, veganistisch eet, op de lijst sta... de ene maaltijd weten ze van niets, dan weer wel. Ik krijg een mooie schotel...en dan opeens niet meer... is er soms een andere kok? Maar toen kwam de kok opdagen: Het blijkt altijd dezelfde kok te zijn. Ik zag aan zijn gezicht al dat hij niet tevreden was met de klacht. Ik legde zowel hem als de receptie uit dat ik veganistisch eet maar ook een zuivel intolerantie heb. Waarop zijn antwoord is "Als u een allergie hebt, moet u dit doorgeven, dan kunnen wij hier op letten." Ik legde hem uit dat een veganistisch dieet zonder zuivel is! Waarop hij zei "Ja maar met een allergie wordt er beter opgelet." In de context betekent dit: Als je veganistisch bent, durven we wel eens (bewust) fouten maken... als je allergisch bent, letten we beter op. Toen ik vroeg hoe de groenten werden klaar gemaakt, ontkende hij niet dat ze werden gebakken in boter. Ze veronderstelden dat vegans niet ZO extreem zijn, dat er niets in boter mag gebakken worden! Maar uiteraard, met een allergie is dit anders. Hij wees me erop dat hij liever een lijstje krijgt met alles wat ik niet mag, in plaats van het veganistisch te noemen. Want dit is voor hen niet zo handig.

En ook nog:

"We wisten wel van de lunch en de avondmaaltijd maar niet van het ontbijt." (of was het andersom?)

Dus ze wisten dat er vraag was naar vegan, maar niet voor alle maaltijden. Waarop ik zei:

"Is het niet zo dat, als iemand een kamer boekt waarbij het ontbijt is inbegrepen dat deze persoon logischerwijze ook het ontbijt zal benutten in de Abdij in plaats van daarbuiten? En dat de maaltijd bij voorkeur, vanwege intoleranties, eveneens net als de andere maaltijden aangepast is?"

Daar hadden ze geen antwoord voor.

Op dat moment was ik zo gefrustreerd, dat ik naar de organisatie stapte en vroeg om een refund voor de komende dagen. Mijn lunch werd terug betaald. Voortaan ging ik naar de supermarkt om samen met nog enkele vrienden zelf een lunch samen te stellen. Voor het avondeten kregen ze nog een laatste kans. En daar was ik ook eerlijk over tegen de kok: Ik vertelde hem dat ik niet langer deelnam aan de lunch maar het wel nog eens wilde proberen voor het avondeten. Ik gaf hem eveneens een lijstje mee met alles wat ik niet eet (en suggesties wat ik wél mag).

En als avondeten kreeg ik dit:


Geen reuzenportie maar wel erg lekker. Tot nu toe de lekkerste avondmaaltijd die ik tot nu toe gegeten heb te Rolduc. Als ze voor de resterende avonden even lekker koken, dan vergeef ik hen met gemak alle foutjes.

Maandag

Geen aparte schotel, het was opscheppen bij het buffet en hopen dat het vegan is. De mevrouw van het buffet bood me een lekker soepje aan, zo eentje die er heel romig uit ziet. "Bevat deze soep room? Want ik mag geen zuivel." Oops, jawel. Ze hadden me bijna beet! Gelukkig hadden ze ook aparte groentensoep gemaakt. Bij het buffet was er niet veel keus. Ik koos voor de enige 3 dingen die hopelijk wel vegan waren:


Rijst, broccoli en...champignonragout. Is het vegan? Volgens de mensen aan het buffet wel. Maar het zou niet de eerste keer zijn dat ze een foutje maken.

Dit was ik trouwens vergeten: dessert! Elke avond was er ook dessert beschikbaar maar vanzelfsprekend, niets voor mij. Dus elke keer vroeg ik:

"Is er een vegan aanbod?"
Waarop de mevrouw antwoordde:
"Ja hoor, dit en dit mag je niet maar deze griesmeelpudding mag je vast wel!"
...
"Maar is de pudding dan zonder melk?"
- "Wacht, wat mag je precies niet?"
"Alles van zuivel."
- "Ik vraag het even voor je na."

En toen kwam ze met een dessert uit de keuken. Natuurlijk mag ik geen pudding... ik bedoel, hoe kom je erop dat chocolade mousse niet kan, maar pudding wel? Enfin. Ik had mijn dessert. En elk dessertje zag er ongeveer hetzelfde uit: Sorbet met fruit. Of een fruitsalade. Mij hoor je niet klagen.



Dinsdag

En als afsluiter... echt, de allerlaatste dag, besloten ze een bordje te plaatsen met "Vega" op het buffet. Terwijl veel mensen al vertrokken zijn naar huis. Terwijl ik de enige vegan ben van de hele conferentie. En weten ze niet dat Vega en Vegan niet hetzelfde zijn? Ze hadden eveneens de maaltijd voor mij apart gehouden op een fancy bordje:


Ik moet er wel even bij zeggen dat ik zelf het bord heb aangevuld. Het bord bevatte immers énkel de gevulde tomaat. Met de veronderstelling dat er nog meer veganistisch eten bij het buffet zou liggen, koos ik nog voor een schep pasta en gestoofde groenten. Die groenten vond ik trouwens absoluut niet lekker en liet ik maar liggen. En je weet nooit of ze misschien weer in boter werden gebakken. En die soep...

Net zoals andere dagen boden ze me ook soep aan. Zat er room in de soep, kreeg ik een apart bord. Vandaag was het zonder room, hoera! Ajuinsoep.

"Dit mag je wel he, het zijn enkel groentjes."

Ik proef ervan en ga bijna over mijn nek. VLEES. Is het vleesbouillon of heeft er een lijk in de soep geweekt, ik weet het niet maar de smaak van vlees viel niet te negeren. Vrienden bevestigden het nogmaals: hier zat echt vlees in.

Besluit
Soep met room. Griesmeelpudding. Groenten met boter. Soep met vlees. Ze weten duidelijk niet wat een vegan is en blijkbaar ook niet wat een vegetariër is. En al heb ik enkele keren écht lekker gegeten, deze maaltijden waren helaas in de minderheid. Er werden veel te veel fouten gemaakt. Sommige kon ik ontwijken (door pudding/soep te weigeren op uitzicht) en andere heb ik onbewust naar binnen gespeeld waardoor ik er enkele migraines aan over hield. (Over mijn spijsvertering ga ik maar niet beginnen)

De receptie was erg begripvol, de medewerkers aan het buffet waren vriendelijk maar vaak onwetend en de keuken zelf... nouja ik weet niet naar wie ik moet de vinger wijzen. Was de kok het opeens beu? Heeft hij een medewerker die blunders heeft begaan? Ik weet het niet. En hoe het voor mij overkomt als je een klacht neerlegt: De receptie luistert wel maar laat het daarna over aan de kok. En als die er geen zin meer in heeft of niet weet hoe of wat of slechte medewerkers heeft of weetikveel...tja dan kan je er niets aan doen.

Kortom: is het als vegan aan te bevelen om te eten in het restaurant van Rolduc?
Absoluut niet. Maar daar was je waarschijnlijk al zelf achter gekomen.


This entry was posted in

7 jun. 2016

What We Eat #1

Ik ben vaak geïnspireerd door anderen hun food posts en vond het eigenlijk geen slecht idee om daar ook eens mee aan de slag te gaan. Daarnaast wil ik ook familie en kennissen aantonen dat wij niet enkel gras eten ;) maar ook volwaardige maaltijden die erg lekker zijn. (Anders zouden we ze niet klaarmaken, toch?) In deze posts zal ik vooral foto's tonen met recepten van anderen (uit blogs, boeken, etc) en recepten die zo snel klaar zijn dat het een beetje gek zou zijn er een aparte post voor aan te maken. Mocht je interesse hebben in mijn eigen recepten, neem dan een kijkje hier.


Koude pasta salade
Je kan hier honderden variaties op maken en het is zo simpel! Ik gebruik altijd pasta die ik over heb van een warme maaltijd. De dag nadien meng ik die dan samen met andere dingen en voila: meer heb ik niet nodig. Voor dit bordje gebruikte ik koude pasta, geraspte wortel, tomaat, violife kaas - stukjes, chia zaad en komkommer dressing (gewoon kant-en-klaar uit het flesje). 


Pizza
Wie denkt dat vegans geen pizza meer eten, heeft het goed mis. Intussen heb ik samen met vrienden al jaren ervaring met pizza maken. Ik ben geen expert in zelf deeg maken (Geduld, nope) maar gelukkig biedt de AH kant-en-klaar vegan deeg. Gewoon bestrooien met je favoriete groenten en vegan kaas, je pizza is zo klaar! Intussen heb ik al verschillende kazen geprobeerd. Wilmersburger is best oké maar smelt niet makkelijk. De oplossing hiervoor is de kaas onder de groenten verstoppen, dan smelt de kaas gelukkig wel. Daiya is een leuk alternatief voor mozzarella fans, het smelt en rekt even goed. Helaas is Daiya niet makkelijk te verkrijgen en best wel duur in vergelijking met andere kaas. Onlangs vond ik nog een leuk kaasje: Violife. Ik gebruikte een rasp om de blok kaas in stukjes te krijgen en net zoals bij Daiya, smelt de kaas erg goed. Welke kaas vind ik nu het lekkerste op pizza? Violife, zeker weten. Ken je zelf nog andere lekkere kaasjes, dan hoor ik het graag.


Stoofvlees met frietjes
Echte Belgen eten graag stoofvlees met frietjes...en als vegan kan dat gelukkig ook! En het is even makkelijk als traditioneel stoofvlees maken... alleen kijk je best even op de verpakking of het ingrediënt vegan is. Seitan is dan wel vegan maar bier/mosterd/peperkoek is dat soms ook niet.  Het recept dat wij gebruiken vind je hier. Wil je nakijken of je bier vegan is, kan dat hier.


Welke recepten heb jij onlangs nog uitgeprobeerd?

This entry was posted in

26 mei 2016

Waarom het niet oké is om vogels te adopteren.

Vandaag ga ik het niet hebben over waarom het fout is om vogels te houden als huisdier want dat is redelijk vanzelfsprekend, lijkt me. Nee, vandaag wil ik het hebben over de dierenliefhebbers die zonder twijfel een vogeltje mee nemen naar huis als ze het op straat vinden. Begrijpelijk. Heel lief. Maar vaak praktisch altijd voor het vogeltje fataal. Hoe komt dat? Dat vertel ik je straks.

Dus. Iemand vind een vogeltje. Een kleine ukkiepuk die niet kan vliegen. Meenemen naar huis. Delen op Facebook en dan lees je het: het vogeltje is gestorven. Niet 1 keer maar heel vaak. Bij deze geef ik mijn mening nogmaals maar dan in een lange blogpost. Wees vrij van deze post te delen met mensen die een vogeltje gevonden hebben.

Eerst en vooral, kort maar bondig: Vind je een vogeltje, bel naar het dichtsbijzijnde vogelopvangcentrum. Vraag wat je ermee moet doen. In het beste geval zeggen ze: Breng het vogeltje hierheen. Probleem opgelost. Doen ze dat niet, bel naar een ander VOC, misschien kunnen zij wel helpen.

Maar. Vaak en al zeker tijdens de zomer, zitten de opvangs bomvol. En dan beginnen ze selectief te worden: roofvogels worden belangrijker dan duiven en kauwen, daar zijn er immers al genoeg van. Kan je het vogeltje niet zelf brengen en hebben ze hun handen vol dan laten ze het helaas volledig aan jou over. Dat is ook mij overkomen.

Jackie

Voor wie niets over Jackie weet:
Jaren geleden vond ik een gewond kauwtje. 2 opvangs heb ik gecontacteerd + enkele leden van een vogelwerkgroep. Niemand kon op dat moment helpen en ik moest me maar zien te redden met die vogel. Later bleek dit de beste beslissing.... want wanneer ik jaren later mezelf had aangemeld als vrijwilliger in 1 van die opvangcentrums, bleek dat ernstig gewonde vogels meestal de nek worden omgedraaid. Goedkoper dan euthanasie onder het motto (ik citeer de verantwoordelijke:) "Een vogel die niet meer kan vliegen, is een vogel in gevangenschap en dat staan we niet toe." Sindsdien heeft de opvang me nooit meer terug gezien. Ik was zo geschrokken van hun beleid. Want als ik in tijde Jackie naar het VOC had gebracht met zijn gebroken staart en vleugel gingen ze gezegd hebben "verloren zaak", en hop, de nek om. Maar Jackie bleef bij ons en na een jaar toewijding (ja, een volledig jaar), herstelde hij toch en nu is hij terug een wilde vogel met een partner. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Een jaar lang werken aan vlieglessen is niet evident. Daar hebben VOC's vaak de tijd of vrijwilligers niet voor. Gelukkig zijn de meeste jonge vogeltjes gewoon ukkies die te vroeg het nest hebben verlaten. Dan geldt: enkele weken onder toezicht en de vogel terug laten vliegen (wanneer hij kan vliegen, vanzelfsprekend). Enkel in zeldzame gevallen, zoals van Jackie, gaat het om een ongeval waarbij er breuken of wonden zijn. En dan duurt het helaas veel langer voor de vogel herstelt. Maar goed, ik dwaal af. Ik wilde maar zeggen: de meeste vogeltjes die je vind op straat zijn nestverlaters. Stoere jongens die denken dat ze al kunnen vliegen maar het helaas nog niet kunnen. Of vogels met 2 linkerhanden poten die een verkeerd zetje maken en uit de boom vallen.

Waarom sterven de vogeltjes die worden meegenomen naar huis? Er zijn 2 redenen die boven alle andere redenen uitspringen: stress en ondervoeding. De meeste vogeltjes zijn zo stressgevoelig dat het hen fataal wordt. Vooral de kleine vogeltjes zoals roodborstjes, mussen, meesjes... neem je die mee naar huis, zijn ze tegen de avond al dood. Daar kan je helaas niet veel aan doen. Het vangen van het vogeltje alleen al, kan fataal zijn. Ga zo'n diertje niet knuffelen, maar steek het zo snel mogelijk in een kooi, uit de buurt van enige drukte en huisdieren zodat het kan bekomen. Als het VOC je niet kan helpen en je vind niemand die verstand heeft van dit soort vogeltjes kan je alleen maar hopen dat hij/zij straks klaar is voor zijn eerste maaltijd. De 2de reden is ondervoeding (en in de zomer dehydratie). Je weet niet hoe lang het vogeltje al op straat is... een uur? Een dag? Paar dagen? Ga er altijd van uit dat het vogeltje op zijn minst al een paar dagen aan het zwerven is...vogeltjes die zich makkelijk laten oppakken zijn er het ergst aan toe. Een verzwakte vogel heeft de energie niet meer om eten te zoeken of te vluchten als er een mens in de buurt komt. Als hij echt grote honger heeft, gaat hij misschien wel proberen te pikken op een banaan of een stukje koek. Maar kleine vogeltjes en al zéker degene die nog dons dragen, kunnen nog niet zelfstandig eten. Pikken op een bananenschijfje is niet voldoende. Op dit tempo sterft de vogel binnen een paar dagen.

Dit zijn de 2 belangrijkste redenen en tegelijkertijd eveneens de redenen die de meeste mensen over het hoofd zien. Ze veronderstellen dat je een vogeltje gewoon mee naar huis kan nemen, op de schouder, af en toe een beetje brood geven en het probleem is opgelost. Absoluut niet en daarom ben ik er ook tegen dat mensen zomaar besluiten vogels te adopteren.

Tori & Ruby
En daar zit je dan, met die vogel in de doos op de schouder, het VOC kan niet helpen (of je bent te koppig)... wat doe je dan? Kijk, de reden ik dit schrijf is omdat er altijd mensen zullen zijn die niet naar het VOC willen of kunnen. Voor deze mensen is deze blogpost geschreven en ik hoop dat het menig vogel-leventjes zal redden.

Het eerste wat je moet doen: dwangvoederen! Je weet immers niet hoe lang de vogel al uit het nest is en de eerste dagen zijn het meest kritiek. In realiteit zitten deze vogeltjes een hele dag in de boom, krijgen om het halfuur hapjes van de ouders... en hoe maak je een zwakke vogel terug sterk? Door zelf mama vogel te spelen. Dit betekent: van 7u s'ochtends tot 21u s'avonds, om het half uur voederen. Sommige opvangs beweren anders.... maar ik redeneer: hoe meer je de ouders nabootst, hoe meer overlevingskans. Dus, vaak kleine beetjes voederen. De ochtend- en avonduren kunnen verschillen naar gelang welke soort vogel je in huis hebt. Als hij om 20u al slaapt, laat je hem natuurlijk gewoon verder slapen tot s'ochtends. En bij deze heb je er een nieuwe wekker bij.

Hoe gaat dat dwangvoederen precies in zijn werk? Het is een beetje naar om te doen maar noodzakelijk als de vogel nog niet zelf kan eten. Pikken op fruit en koekjes is niet zelfstandig eten, dat is leren en vooral spelen. Pas als je hem grote hoeveelheden in 1 keer ziet eten, weet je dat hij het zelfstandig kan. 2 besjes eten per dag is niet zelfstandig eten. Net zoals 1 vlieg, een bananenschijfje, 1 dadel... deze hoeveelheden zijn te weinig om te overleven dus dwangvoederen is een must. De beste manier is droge kattenbrokken weken met water, dit maakt de brokken niet alleen zachter maar zorgt er ook voor dat de vogel vocht binnen krijgt. Intussen probeer je het bekje voorzichtjes open te krijgen door de top zijkant van het bekje te duwen met je vinger en duim en tegelijk de vogel vasthouden. (dit vraagt wel om enige handigheid) Stop daarna met je andere hand een klein stukje kattebrok in zijn keel. De vogel zal zelf zijn bekje sluiten en slikken. Herhaal tot hij geen honger meer heeft. Daarna is het tijd voor zijn dutje. Wanneer hij weer wakker is, probeer je het nogmaals en herhaal dit tot s'avonds.

Na enkele dagen kent hij het dwangvoer truukje al en ben je officieel zijn adoptie mama/papa. Dan gaat hij je beginnen roepen als hij honger heeft en zelf zijn bekje open doen. Vanaf hij zelf zijn bekje open doet is dwangvoederen niet langer nodig. Zijn eerste stapje naar zelfstandigheid. Laat iedere dag wat natte brokjes in een bakje in zijn kooi liggen (geen doos!), als hij er zin in heeft kan hij ook zelf op verkenning gaan en wat eten sprokkelen. Ook een bakje water is belangrijk, het bakje moet wel diep genoeg zijn zodat hij er met zijn hele snavel in kan. Nadien kan je zijn eten aanvullen met wat fruit, zaden en dergelijke. Geen brood of bewerkt voedsel. Een uitzondering is wekelijks eens een frietje of stukje koek. Dit is vooral van toepassing bij alles-eters zoals kraai-achtigen, duiven en meeuwen. Zij eten vaak afval en daar hoort ook bewerkt voedsel bij - zo bouw je zijn resistentie op. Maar het mag niet behoren tot zijn primaire voedselbron want dan krijgt hij een tekort aan vitaminen en kan hij problemen krijgen met onder andere de groei van zijn pluimen.

Tori
Geef ook iedere dag vlieglessen. Bij voorkeur binnen want als hij over de haag bij de buren vliegt, ben je hem natuurlijk kwijt. Binnen kan hij zoveel oefenen als hij wilt en eenmaal dat lukt, kan je hem buiten laten. Na een paar dagen tot weken is hij klaar voor de buitenwereld! Laat hem terug vrij op de plaats waar je hem gevonden hebt. Merk je dat hij niet weg vliegt, neem hem dan terug mee naar huis en probeer het later nog een keer. Misschien besluit hij wel om lange tijd bij jou te blijven, dat kan ook. In dat geval is een eigen plekje in de tuin meer dan welkom. Dan kan hij daar spelen en slapen tot hij klaar is te vertrekken.

Wat ik ook nog even kwijt wilde is dat niet alle VOC's slecht zijn. En niet alle vrijwilligers daar zijn onwetend. Zo gaf VOC 1 in tijde van Jackie wel het juiste advies maar ze hadden geen vrijwilliger beschikbaar om de vogel te komen halen. Maar hun juiste advies heeft wel Jackie's leven gered. Bij VOC 2 wilde ik niet langer werken vanwege hun euthanasie beleid. En VOC 3 heeft onlangs telefonisch aan iemand raad gegeven de vogel 3x per dag brood te geven, waardoor het vogeltje overleden is. In andere streken hoor ik gelukkig ook positieve verhalen: over hun eerlijkheid dat een vogel het misschien niet gaat redden (in plaats van liegen zoals VOC 2), de lange training een vogel ondergaat om terug te leren vliegen (in plaats van euthanasie). Kortom:  Mijn ervaring met de VOC's is niet perfect maar er bestaan natuurlijk wel uitzonderingen waar je terecht kan.

Met andere woorden: zomaar vogeltjes adopteren is niet oké want meestal overleven ze het niet. Daarom is het belangrijk dat je eerst een VOC contacteert. Luister naar wat ze zeggen. Bij twijfel, contacteer een andere VOC. Maar kunnen zij je niet helpen en besluit jij iedere dag, 7/7 je toewijding te geven dan kan je misschien alsnog het vogeltje redden. Heb je extra tips nodig? Aarzel niet van mij te contacteren via bewustgroener@gmail.com

Meer lezen? (met een hoog schattigheidsgehalte)
Lees hier over mijn eerste kauwtje Jackie:
Het verhaal van Jackie (met video)
[Photo Friday] Jackie is op bezoek (en hier nog een keer)
Lees hier het verhaal van Tori, Ruby & Morri:
Kauwtjes!
Hoe zou het nog zijn met....de kauwtjes?

21 mei 2016

Een beetje groener #1 - De badkamer

Het valt niet mee om je huis volledig groen te maken. Maar neem je het kamer per kamer aan, gaat het een stuk vlotter. Sommige tips zijn extreem, andere zijn heel eenvoudig toe te passen. Bovendien helpen sommige tips je eveneens met geld besparen. Ik ga bewust niet in op de homestead ideetjes zoals het hebben van een compost toilet want geef toe, wie onder ons gaat graag in de winter naar buiten om op een ijskoude bril te gaan zitten? Tenzij je op een hoeve woont waar je zelf een compost toilet hebt bijgebouwd aan je woning, lijkt het idee me niet echt haalbaar. Maar welke groene tips kan je wel toepassen in de badkamer?

1. Vervang je verzorgingsproducten
Door hun vegan friendly, bij voorkeur eveneens natuurlijke, concurrent. Proefdiervrije vegan producten zijn vanzelfsprekend diervriendelijk maar vaak ook een stuk ecologischer. Denk aan de afwezigheid van microbeads (save the oceans!), of zelfs verpakkingen (bv Lush) maar eveneens agressieve inhoudsstoffen waar je huid tilt van slaat. Weet je niet waar te zoeken? Neem dan een kijkje hier en hier. (onder het rubriek cosmetica)

Voor de diehards: maak de producten gewoon zelf. Kijk of no shampoo voor je haar werkt. Probeer een alternatief voor deo. Het internet staat vol met recepten voor het maken van body butter, lotion, creme, tandpasta, enz.

Enkele handige links zijn:
200+ DIY beauty products
100+ DIY beauty recipes
20 DIY Lush recipes

Zo zijn er nog honderden recepten te vinden. Pinterest is your friend.
Let wel: niet alle DIY recepten zijn vegan, door bv het gebruik van honing of bijenwas. Kijk dus zeker de ingrediënten na voor je al het nodige verzamelt.

2. Vervang je materiaal
Weg met de plastieken douchespons want plastiek enzo. Weg met natuurlijke sponzen want niet milieu-vriendelijk. Alternatief? De bamboespons of het goeie oude washandje. Voor het gezicht gebruik ik een mini-washandje van microvezel ofwel wasbare wattenschijfjes. De schijfjes die ik gebruik zijn van Tendance D'Emma.


Een snel rekensommetje: Ik breng dagelijks wat huidolie aan op het gezicht van mijn vriend. Hiervoor gebruik ik 1 wasbaar wattenschijfje in plaats van 2 normale wattenschijfjes. 2 wattenschijfjes per dag x 365 = 730 wattenschijfjes per jaar die ik uitspaar. En hierbij heb ik nog niet eens mijn eigen gebruik meegeteld omdat ik nogal wispelturig ben in mijn huidverzorging. Laten we het erop houden dat het er heel wat zijn. Toch wel minstens duizend per jaar, meer als ik in een make-up periode ben. Voor de make-up liefhebbers onder ons betekent dit al gauw duizenden normale wattenschijfjes per jaar. Herbruikbare doekjes en schijfjes zijn dus zeker een aanrader om de afvalberg te verminderen.

Ook de tandenborstels zijn niet echt milieuvriendelijk want, alweer, plastiek. Ikzelf gebruik een bamboe tandenborstel van Hydrophil maar er bestaan ook andere merken die tandenborstels maken van bio-plastiek met zelfs vervangbare koppen.


Voor haarborstels zou ik zeggen: opgebruiken tot het ding versleten is, een appelazijn-badje maakt de borstel zo goed als nieuw. Zo heb ik nog een haarborstel liggen van toen ik 6 jaar oud was. Geen idee hoe dat ding al mijn andere borstels wist te overleven, maar het is zo. Daarnaast heb ik eveneens een houten borstel met synthetische massage-knoppen. Niet super milieu vriendelijk maar beter dan de plastieken variant van de drogist. Koop niet zomaar een houten borstel in de supermarkt want die kan dan weer gemaakt zijn van hout uit het oerwoud of in het ergste geval zelfs afkomstig zijn van illegale houtkap. Kies dus voor een merk die gecertificeerd is. Een voorbeeld van een houten kam van je hier, een vegan-friendly borstel vind je hier.


3. If it's yellow...
Let it mellow. If it's brown, flush it down. Ik denk dat ik deze quote voor het eerst tegen kwam op het youtube kanaal van een sportieve vegan dude. Hij mag dan wel vegan zijn, hij staat niet echt bekend voor zijn eco lifestyle. Toen hij opeens sprak over water besparen met het toiletbezoek wist ik niet of ik moest lachen of het zelf uit proberen. Ja als je alleen bent en nooit bezoek krijgt, waarom niet? Maar woon je niet alleen, leg dit principe maar eens uit. Ik kon toch het rekensommetje niet laten...



Naar gelang waar je woont ligt de prijs per liter water verschillend. Gemiddeld liggen de prijzen tussen de 3-4€ per kubieke meter. Laten we 4€ nemen voor deze berekening. Dat betekent 0,004€ per liter. Het gemiddelde verbruik van 1 keer de wc doorspoelen is 6 liter bij een zuinige wc. 0,004€ x 6 = 0,024€ per bezoek.

Stel dat je gemiddeld 5 keer per dag naar het toilet gaat. 0,024€ x 5 = 0,12€ per dag.
Als je besluit voortaan de quote te volgen, wordt dit maar 1 keer. Dit lijkt me niet echt haalbaar vanwege ophoping van wc-papier (spoelt alles nog wel door?) dus laten we er 2 keer van maken. 0,024€ x 2 = 0,048€

Nu wordt het interessant. 0,12€ per dag x 365 dagen = 43,8€ bedraagt het gemiddelde verbruik, per persoon. Wanneer je minder vaak doorspoelt: 0,048 x 365 = 17,52€

Totaal verschil: 26,28€ per persoon per jaar als je minder vaak gaat doorspoelen. Maar heb je een moderne wc die veel water gebruikt bij het doorspoelen, dan is dit al gauw het dubbele: 52.56€ per persoon, per jaar. Woon je samen met een partner, kan je dus tot 105,12€ per jaar besparen. Heb je kinderen, gaat het al snel om honderden euro's per jaar.

Voor de diehards: vervang je je wc door een compost toilet bespaar je 43,8€ tot 87.6€ per persoon, per jaar uit. Misschien toch wel het bespreken waard als je besluit een huis te kopen.

4 Minder lang douchen

Vervang je wekelijkse badjes door een douche, douch korter of samen met je partner. Een voorbeeldje: Vroeger ging ik dagelijks douchen, waarvan om de 3 dagen uitgebreid dagdromend (vraag me niet waarom, ik krijg de meest geniale ideeën in de douche). 5 + 5 + 15 + 5 + 5 + 15 + 5 = 45 minuten. Een gemiddelde douchekop verbruikt 10-13 liter per minuut. 45 minuten x 11,5 (het gemiddelde) = 517,5 liter per week. x 0.004€ (prijs per liter) = 2,07€ Stel dat mijn vriend hetzelfde doet: 4,14€ per week. x 52 weken = 215,28 € per jaar aan douchen.

Een geluk bij een ongeluk, onze ventilatie doet het niet zo goed, dus erg lang onder de douche houden we het niet vol. Maar sinds hij hier woont, douchen we dus praktisch altijd samen. Laat ik die 45 minuten even zo houden, voor de dagen we misschien toch apart of langer douchen. Dan blijft het cijfer hangen op 2,07€ per week of 107,64€ per jaar.

Verschil per jaar door samen te douchen: 107,64€ aan water dat we besparen. Ben je iemand die niet iedere dag onder de douche hoeft, bespaar je uiteraard nog veel meer uit. Met het rekensommetje hierboven en een wekker tijdens het douchen kan je zelf uitrekenen hoeveel water je verbruikt.

Dit is nog niet alles. Water is relatief goedkoop. Electriciteit en gas een pak minder. Voor een warme douche heb je dus ook je boiler nodig die de hele dag door zich opwarmt vanaf je de warme kraan open draait. Ik heb helaas geen verstand van mijn boiler en hoeveel die verbruikt dus dit rekensommetje kan ik helaas niet delen. Maar het is eveneens een aardig bedrag die bovenop je waterrekening komt.

5. Over lopende kraantjes enzo

De volgende tips zijn misschien ook nog handig om te weten.


  • Lekt je kraan of loopt je toilet door, laat die dan zo snel mogelijk herstellen. Het verlies aan water door dit soort dingen is enorm. Een lekkende kraan kan je tijdelijk oplossen door het water op te vangen. Dit water kan je dan gebruiken om je handen mee te wassen, planten water geven, noem maar op.
  • Gebruik de koude kraan in plaats van de warme kraan voor je handen te wassen, tanden poetsen, vaat afspoelen en water te filteren om te drinken. Zo hoeft de boiler zich niet opnieuw aan te vullen. 
  • Oh nu we het over tanden poetsen hebben; Draai die kraan dicht! Ik stoor me mateloos aan mensen die de kraan laten lopen tijdens het tanden poetsen... ik bedoel, wat is het nut daarvan? Gebruik een beker of hang je hoofd onder de kraan als je klaar bent, zo moeilijk is dat niet.
  • Als je minstens enkele dagen niet thuis bent kan je de boiler uitschakelen. Zo krijg je geen verlies tijdens je afwezigheid.
  • Wil je nóg meer water besparen? Ik ken mensen die het koude water bij het starten van de douche opvangen met een emmer, om die dan later te gebruiken bij het toilet. Iemand anders gebruikt zijn wekelijks badwater om het toilet mee door te spoelen... tot het bad volledig leeg is. Daar kan je inderdaad tientallen liters per keer mee besparen maar is je badkamer eveneens het gastentoilet, komt het misschien wel een beetje eigenaardig over.

Hebben jullie nog groene tips voor in de badkamer? Welke tips pas je zelf al toe?



Deze blogpost bevat affiliate links. Lees de disclaimer voor meer info.

4 mei 2016

Leven met migraine - Mijn geschiedenis

Vanmorgen ben ik wakker geworden om 4u30. Migraine met aura. Mijn alternatieve medicatie was uitgewerkt en er zat niets anders op dan mijn reguliere medicatie in te nemen. Waar ik allergisch voor ben, dus maar een half pilletje. Een uurtje afzien met een opgezwollen keel, zeeziek zijn en de aanval was voorbij.


Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het eerst een migraine aanval kreeg. Rond mijn 15 jaar misschien want ik herinner me wel nog de visuals die erbij kwamen. Overal kleuren. Zwemmende letters. Wazig zicht. Op een bepaald moment had ik zoveel pijn dat ik mijn vuisten tegen de muur sloeg om mijn hoofdpijn niet meer te voelen. Toen ik 17 was, kreeg ik chronische migraine. Als in...elke dag. Ik leefde op medicatie die nauwelijks hielp, op school ging het alles behalve goed en dus veranderde ik van school en koos voor een makkelijke richting om maar mijn school te kunnen afmaken: kunstonderwijs. Meer praktijk betekende minder theorie, betekende dus minder studeren. Want studeren kon ik niet. Elk jaar wist ik te slagen op puur geluk: dingen die ik nog wist uit de les toen ik een goeie dag had. Wanneer de examens eraan kwamen, kregen we in de namiddag vrij. Iedereen studeerde, ik beschouwde het als een vroege vakantie want als ik me maar 15 minuten moest concentreren op studeren, kreeg ik terug hoofdpijn.

Toen ging ik naar de hogeschool en moest ik leren studeren. Een migraine aanval tijdens de examens en ik was voor alles gefaald. Mijn gescheiden ouders waren er niet tevreden mee. Misschien was ik te dom of te gemakzuchtig voor de hogeschool. Ik denk niet dat ze echt beseften wat voor een impact migraine had op mij. En om hun geld te besparen (en vooral: ruzie) en eveneens omdat ik toen toch niet in staat was om te studeren, heb ik zelfs niet eens mijn 2de zit geprobeerd. Van vandaag op morgen besloot ik te stoppen met school. Die periode was ik zo overgevoelig dat ik zelfs de minste discussie wilde ontwijken. Als ik ooit terug zou studeren, zou ik het zelf wel betalen.

De bezoeken aan de neuroloog. Ik weet niet in hoeverre mijn ouders mijn migraines serieus namen, misschien wisten ze niet eens waar we terecht konden. Enfin, ik ging dus maar op eigen houtje naar de neuroloog. EEG, MRI, de hele mikmak. Diagnose: Chiari malformatie en naar huis met preventieve anti-epileptische medicatie. Toen ik mijn ouders vertelde dat ik chiari had, kreeg ik als antwoord "Wat is dat?" en vervolgens "Ah.". Misschien had ik meer drama in mijn uitleg moeten steken want blijkbaar waren ze redelijk gerust in die diagnose. Chiari is dan ook een afwijking die niet echt bekend is. Zeg je dat je MS of epilepsie hebt daarentegen, dan heb je dankzij hun naam en faam misschien wel geluk op een grote portie steun. Helaas is Chiari een ziekte onder het mom "Geen idee wat dat is, dus het zal wel niet zo erg zijn." Ironisch genoeg is epilepsie en praktisch alle symptomen van MS, eveneens symptomen die bij Chiari terug te vinden zijn. Eerlijk? Sommige dagen ben ik echt kwaad dat sommige mensen maar niet kunnen/willen begrijpen hoe ziek ik kan zijn terwijl andere mensen met dezelfde symptomen maar een andere diagnose, omringd zijn met steun, begrip, hulp krijgen want het is een bekende ziekte dus het is oh-zo-erg en ik zie er altijd goed uit (lees als: ik zie er niet uit als een zombie die over haar nek gaat) dus het valt allemaal heus wel mee. Nee, als je die mensen wilt slaan met een stoel, valt het niet mee. Goed, de medicatie. Die hielpen helemaal niets en ik werd er eveneens depressief van. Ik ging cold turkey en stopte op een paar dagen tijd met pillen nemen. Een paar weken later kreeg ik een seizure (wegens te snel afbouwen, gok ik) maar ik was gelukkig wel van mijn pillen af. De depressie ging vanzelf weg.

Maar dat loste het probleem natuurlijk niet op. Ik kreeg van de neuroloog ook triptaan voorgeschreven. Dit is het énige wat hielp tijdens een aanval en ik slikte ze als zoet snoep. Doodziek kon ik zijn. Misselijk, duizelig, hartkrampen - en ritmestoornissen, opgezwollen keel... allergisch dus. Maar wat doe je als dat het enige middel is die helpt. Tja, dan neem je die alsnog. Want op de pijnschaal is een allergische reactie minder erg dan migraine.

Jaren gaan voorbij. Mijn migraines zijn niet langer chronisch, ik heb gelukkig een paar preventieve middeltjes gevonden en wil deze graag delen met andere migraine patiënten. Maar soms, zoals vandaag gisteren, eet ik iets verkeerd en tja, dan gebeuren zo'n dingen. Dan komt er eveneens kwaadheid naar boven borrelen en omdat dit volledig irrationeel is, gaat mijn brein naar oorzaken zoeken om kwaad over te zijn. Want kwaad zijn mét een reden is natuurlijk een pak logischer dan uit het niets venijnig zijn of beginnen huilen.

Vrienden zeggen dat ik me terecht boos mag voelen in mijn situatie. Het stomme is: zo zit ik eigenlijk niet in elkaar. Ik ben geen boos persoon maar van nature net vredig en rustig. De kwaadheid is louter een symptoom. Die helaas voor veel conflicten heeft gezorgd over de jaren heen: op school, met vrienden, familie. Mensen kunnen jaren boos op me blijven omdat ik brutaal heb gedaan...en ik kan me er niets meer van herinneren. De ene persoon noemt me sereen, de ander noemt me venijntje. Het verschil? De 1 zag me op een goeie dag, de ander op een slechte dag. Het heeft helaas een groot deel van mijn leven bepaald... het was niet alleen fysiek uitputtend maar mentaal gezien ook. Op een bepaald moment werd ik asociaal omdat ik mensen niet kon uitstaan...onder de mensen zijn was me te 'druk'. Ik ging de deur niet uit zonder zonnebril (lichtgevoeligheid) en oordoppen (geluidsgevoeligheid en tinnitus). Mijn vrienden zagen me slechts enkele keren per jaar. Tot op een dag ik vond dat het niet zo verder kon. Geleidelijk aan probeerde ik mijn tolerantie weer op te bouwen. De oordoppen thuis te laten (op uitzondering van optredens), vaker mijn vrienden te zien. Vandaag de dag draag ik enkel nog mijn zonnebril op de warmste dagen maar geluidsgevoelig ben ik nog steeds. En al heb ik maar zelden nog een aanval, de kwaadheid is nog steeds een werkpuntje. Ik zie eveneens nog (bijna) dagelijks kleuren om me heen. Het is volledig pijnloos en altijd boeiend om te zien dus dat stoort me nog het minst van alles. Door die bijkomende symptomen besef ik dat migraine niet te genezen valt. Iets neurovasculair kan je niet oplossen met een pilletje, louter pijn en symptomen onderdrukken. Wat kan wel: triggers ontwijken en zo dus migraine voorkomen.

Nu ben ik dus van plan een uitgebreide blogpost te schrijven over migraine voorkomen, wat helpt, wat niet, triggers en mythes. Na meer dan 10 jaar dingen uitproberen of net weg laten, heb ik er toch veel over geleerd en wil dit graag met anderen delen. Want misschien helpt het andere migraine patiënten wel. Tot dan: heb je vragen, stel ze gerust en ik zal proberen alles te beantwoorden in de volgende blogpost. Wil je zelf je verhaal kwijt, wees vrij van een reactie na te laten zodat anderen kunnen meelezen.

20 apr. 2016

Als het maar gratis is...

De laatste weken stoor ik me enorm aan dingen die me toch wel even van het hart moet. Beeld je de volgende scenario's in:

Een persoon wordt ziek. Komt aan de ziekenkas te staan. Het bedrag is te weinig om van te leven, ze klopt aan bij het OCMW en krijgt een opleg tot aan het minimum leefloon. Totaal bedrag om van te leven, per week: 40 euro. Voor eten, benzine én medische kosten. "Dat is wel weinig", zegt het OCMW. "Maar lees zeker eens de folder na om nog meer voordelen te doen." Alsof een goedkopere cinema-ticket het financieel probleem oplost.

Jack shit.

Diezelfde persoon heeft een hart voor dieren en doet vrijwilligerswerk. Helaas door haar ziekte en gebrek aan geld staat vrijwilligerswerk op een laag pitje. Zelfs een treinrit van 10 euro is er teveel aan. Rijden van hier naar daar kost ook geld of beter gezegd, een maaltijd. Tot zover geen probleem, thuis blijven is geen drama.

Dan gebeurt het volgende: Men weet dat ze fotografeert, ook als vrijwilliger. En dus werd ze via via gecontacteerd of ze voor het goede doel geen photoshoot wilde doen want ze deed het alreeds gratis voor organisatie x. Wegens gebrek aan geld stelde ze voor om dan wel de benzinekosten terug te betalen met een eventuele toegift. Het antwoord van het goede doel was duidelijk: "Dat lukt niet, sorry." Er werd nog een poging gedaan met guilt tripping, het ging immers om een arm katje die maar geen thuis kon vinden. Ja, als het om een katje gaat, zal er wel plots geld verschijnen waardoor een benzine-vergoeding overbodig is! Nee dus. Kon de organisatie zelf enkele euro's missen? Natuurlijk. Maar dat is niet gratis.

(Wat? Gaat een dierenopvang serieus aan guilt tripping doen bij iemand die het zo moeilijk heeft? Jup, true story)

Dan zijn er opeens kosten aan de auto waar er geen geld voor is. Worden gewonde dieren aan haar voordeur afgezet. Wordt ze opgelicht in de kringloopwinkel (!). En het rijtje gaat zo maar door.

Shit tornado incoming yo. 

Op naar de volgende persoon. Hij had op dat moment geen huis. Sliep eens bij vriend x, dan bij vriend y. Op drukke dagen ging hij naar de stad met zijn gitaar om wat muziek te spelen op straat. Met het geld dat hij inzamelde kon hij dan wat eten kopen. Het is avond, hij ruimt op en vertrekt. Wordt hij aangesproken door iemand of hij soms niet wilt financieel steunen voor de daklozen....

Knock knock. Who's there? An idiot who asks a homeless person for money. Fuck off.

Nog iemand anders. Ook zij heeft het financieel niet makkelijk. Ze wilde studeren maar had het geld niet om haar in te schrijven. Ze vroeg het aan haar goede vrienden, die haar zeker zouden geholpen hebben, ware het niet dat ze allemaal zelf het financieel niet breed hebben. Als allerlaatste optie vroeg ze het haar eigen familie, waar ze een geschiedenis mee heeft dus stel je voor hoe onwennig ze haar moest gevoeld hebben. Voor die éne keer wilde een familielid wel het geld uitlenen. Mensen die overduidelijk geld genoeg hebben, 800 euro geven aan een liefhebberij terwijl zijzelf net zoals velen iedere week een rekensommetje moet maken. Een grote medische kost kwam er onlangs bij en ze weet niet eens hoe ze die zal kunnen betalen. Ze heeft tekentalent. Mensen kunnen haar helpen door een tekening te kopen. Maar om het in haar woorden te zeggen. "Niemand wilt er iets voor geven." En dit geldt niet alleen voor haar maar voor véél artiesten en muzikanten. Ze willen die tekening liever krijgen.

Knock knock. Who's there? Wealthy b*tches who want art for free. Fuck off.

Eigenlijk kan je dit veralgemenen naar het volgende:

Bron onbekend


Wat hebben ze alle drie gemeen? Hun compassie naar andere mensen toe. Hun behulpzaamheid. Proberen te helpen terwijl ze zelf niets hebben. Toevallig zijn ze alle drie ook artiesten. En vast hebben ze ook de ergernis van het kennen van rijke kennissen die vrekkig zijn en consumeerderen. (Is dat een woord? Nu dus wel) Maar helaas ook: uitkeringen die te laat worden betaald. Of zelfs niet, onder het excuus "Wij hebben uw bewijs niet ontvangen." Wat dan later hun eigen slordigheid bleek te zijn... maar probeer maar eens een paar weken te overleven met 2 euro op je rekening omdat de vakbond/OCMW hun werk niet goed doet. Ben je werkloos of ziek? Dan heb je dit verhaal vast al meegemaakt. Zo niet, dan wel de maandenlange wachttijd voor je dossier werd goedgekeurd.

Het is jammer dat verwachtingen naar deze mensen toch aanwezig blijven. Bijvoorbeeld hopen op iets duurs krijgen bij speciale gelegenheden (Bij verjaardagsfeestjes verdriedubbelt de vriendenkring, let maar op), of de welbekende 'vriendenprijsjes' waar men op hoopt terwijl ze je al een jaar niet meer gesproken hebben. Het wordt hen kwalijk genomen als ze niet meteen terug kunnen trakteren. Of niet meegaan voor een dagje shoppen. Veel mensen zeggen met plezier dat ze gaan doneren voor een goed doel. Liefst openbaar, op Facebook ofzo. Maar de boekenruil, pay it forward, geef gratis weg - wees eerlijk, wie doet daar nu écht aan mee? Help organisatie x, de spaghetti-avond van organisatie y, de cupcakes van organisatie z. Als je op Facebook kan zeggen "Ja ik help mee!", is dat een mooi gebaar, vooral voor je ego. Doe je het anoniem, dan noemt het integriteit.

Niet iedereen zit zo in elkaar, dat weet ik. Maar ik kan er niets aan doen, ik stoor me soms mateloos aan de mensen die wel zo zijn. Mensen die huilen bij het zien van hun volle kleerkast met merkkleding en nog steeds niet weten wat te dragen. Iedere week naar een duur restaurant gaan en zeggen "Ja wij hebben het ook niet breed hoor!". Een huis vol design maar wel paniek aanvallen krijgen want stel je voor dat je op een dag je job verliest! Dit zijn precies 16 jarigen die voor het eerst zakgeld krijgen en niet beseffen hoe duur uitgaan is en dan zitten te jammeren. Nee, het zijn 16-jarigen. Met een volwassen jasje aan.

Ik zie wel vaker foto's voorbij komen op Facebook van mensen die trots zijn dat ze met weinig geld veel groenten hebben kunnen kopen. Of het omgekeerde, dat ze maar 3 euro over hebben voor een hele week. En het maakt me verdrietig. Want vaak zijn het net die mensen, met een zachtaardig karakter, die het beste in hun leven verdienen, ze hebben (bijna) niets...Hoe zit karma precies in elkaar? Als ik kon zou ik ze helpen. Als ik kon, zou ik meter zijn van tientallen opvangdieren. Zou ik taart bakken voor de bezoekers van de sociale kruidenier. Kunstwerken kopen van arme artiesten. Noem maar op.

Eigen foto


Met zo'n peptalk hoor ik al mensen denken: Wel doe er dan iets aan! Want zo zitten sommige mensen in elkaar, een ander verwijten om zichzelf niet schuldig te voelen dat ze niets doen. Kijk, laat ik even mee doen met het ego ding (in willekeurige volgorde overheen de jaren): 100 euro naar de kattenopvang, 100 euro naar de konijnenopvang. 2 dieren geadopteerd. Lidgeld aan verschillende organisaties. 4 kauwen gered. 2 zwerfkatten gered (5 met de hulp van ouders). Een konijn. Een muis. Kunstwerken gekocht van een beginnende Italiaanse kunstenares. Lidmaatschap bij een associatie die ieder jaar met dat geld scholarships weggeeft aan mensen die de conferentie niet kunnen betalen. (Dat was een lange zin) Een kunstwerk gekocht van een Britse kunstenares die nu éindelijk haar droomhuis kon kopen. CD's gekocht van een muzikale vriendin. Vrijwilligerswerk in de vorm van outreaching en geweldloze acties. Foto's nemen voor activistengroepen, een muziekgroep, een opvang, een huwelijk. Al 6 jaar vrijwilliger zijn op een online conferentie (of was het 7). Een online galerij gemaakt voor een kunstproject. Pay it forwards. Vrijwilliger op 7cups.com. Volgens mij ben ik iets vergeten. Ik wil maar zeggen: Ik ben nog maar 26 jaar en ik vind dat ik toch best al veel geholpen heb vergeleken met de doorsnee mens. Ben ik daar tevreden mee? Voel ik me nu beter dan een ander? Belange niet.

Want nu ben ik aan dat punt dat ik door ziekte dit allemaal even niet kan en het stoort me, enorm. Op enkele uitzonderingen na, staat al mijn vrijwilligerswerk en donaties even on hold want ik heb zo al zorgen genoeg. Bubbles bijvoorbeeld, mijn opvangkonijn. Hij verdient een eigen blogpost, dus die komt er later nog aan. Maar ik kan niet laten van piekeren: momenteel kan ik niet veel doen, kunnen er geen anderen helpen? Voor het eerst of net ietsje meer dan anders?

Deze rant is al zodanig lang geworden dat ik bijna vergeten was hoe ik het wilde afsluiten. Van mij hoeft geen enkel talent gratis te zijn. Durf er geld voor te vragen. Als dit zorgt dat je voor die éne keer jezelf kan trakteren op chocolade of een daguitstapje, nog een reden te meer om geld te vragen. Maar wat mag wel gratis zijn: hulp krijgen. Geloof me, WWF en PETA komen geen geld te kort. Je vriendin op Facebook misschien wel. Of dat anoniem katje die net een auto-ongeluk heeft gehad. Heb je ruimte en geld, waarom zou je een dier dan niet van straat halen? Heb je eten over, waarom het niet weg geven?

Als je merkt dat iemand in problemen zit, dring dan alsjeblieft niet aan om iets gratis te doen. Dit geeft mensen echt een kutgevoel, naast het feit ze al in een nare situatie zitten, het maakt alles alleen maar erger. Doe aan ruilhandel. Maak een lekkere maaltijd klaar. Trakteer ze op een drankje. Leen dingen uit. Maar ook: Heb jij de luxe om te kunnen zeggen "Ja op het einde van de maand heb ik wel een mooi bedrag over", durf dan eens iets gratis doen. Niet voor je ego. Niet voor je karma. Maar gewoon, om de wereld een mooiere plaats te maken.

Gratis krijgen is makkelijk. Maar als je het zelf makkelijk hebt, is het niet zo beleefd. Gratis geven is een kunst. Maar als je het moeilijk hebt, volstrekt overbodig - durf nee te zeggen als het financieel/lichamelijk niet gaat. Het is kwestie van een mooie balans vinden waar we allemaal beter van worden.

Voor wie het niet doorhad, ik ben een liefhebber van TPB, mijn excuses voor het vloekwerk, het moest er even uit.
This entry was posted in